علیاف: قصد قطع مرز ایران و ارمنستان را نداریم
رئیسجمهور آذربایجان در مصاحبه با العربیه، از عملیاتی شدن قریبالوقوع کریدور زنگهزور خبر داد و روابط با دولت ایران را بسیار سازنده توصیف کرد و مدعی شد که آذربایجان قصدی برای قطع مرز ایران و ارمنستان ندارد.
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، الهام علیاف، رئیسجمهور آذربایجان، در مصاحبهای تفصیلی با شبکه «العربیه»، توافقنامه امضا شده در واشنگتن با ارمنستان را به منزله پایان جنگی 30 ساله توصیف کرد و هشدار داد که هر دولت آیندهای در ارمنستان که این توافق را زیر پا بگذارد، با مشکلات جدی مواجه خواهد شد.
وی با اشاره به اینکه توازن قدرت در منطقه کاملاً به نفع باکو است، از عملیاتی شدن قریبالوقوع «کریدور زنگهزور» خبر داد و ضمن تشریح روابط «بسیار سازنده» با دولت ایران، از واکنش روسیه به سرنگونی هواپیمای مسافربری آذربایجان به شدت انتقاد کرد.
کریدور زنگهزور (مسیر ترامپ) چگونه شکل گرفت؟
خبرنگار: جناب رئیسجمهور، یکی از مسائل اصلی ناشی از این توافق، تحقق کریدور زنگهزور است که آرزوی آذربایجان بوده و برخی آن را «مسیر ترامپ» مینامند. سؤال من این است: «چگونه ایده مسیر ترامپ مطرح شد؟ این مسیر چه مراحلی را برای آذربایجان نوید میدهد؟ و البته این با حمایت شما محقق خواهد شد. آیا این گذرگاه نقش استراتژیک مهمی بین آذربایجان و اروپا ایفا خواهد کرد؟»
الهام علیاف: برای پاسخ به این سؤال، باید کمی به تاریخ نگاه کنم و برای بینندگان توضیح دهم که چگونه آذربایجان به دو قسمت تقسیم شد. این در اولین ماههای شوروی شدن آذربایجان رخ داد. پس از فروپاشی امپراتوری روسیه در سال 1917، جمهوری دموکراتیک آذربایجان تأسیس شد. این اولین جمهوری دموکراتیک در جهان اسلام بود که در ماه مه 1918 تأسیس شد. اما تنها تا آوریل 1920 دوام آورد: زمانی که ارتش روسیه وارد آذربایجان شد و آن را اشغال کرد. در نوامبر همان سال، دولت روسیه شوروی تصمیم گرفت که زنگهزور – منطقهای که ما آن را «زنگهزور غربی» مینامیم – را از آذربایجان گرفته و به ارمنستان بدهد. بدین ترتیب آذربایجان به دو قسمت تقسیم شد: بخش اصلی و نخجوان و زنگهزور غربی بین آنها قرار گرفت.
در دوران شوروی، این مشکلی نبود، زیرا مرزی وجود نداشت، جنگی هم نبود. مردم با خودرو یا قطار آزادانه از بخش اصلی آذربایجان به نخجوان سفر میکردند. اما پس از آنکه ارمنستان سایت 4030 بت تجاوز علیه آذربایجان را آغاز کرد، این خط ارتباطی را قطع کرد. ارمنیها کریدور را بستند.
امروز برای رفتن به نخجوان، یا باید با هواپیما پرواز کنیم، یا با اتوبوس و خودرو از خاک ایران عبور کنیم. یا از مسیری طولانیتر – از طریق خاک گرجستان و ترکیه – وارد نخجوان شویم. این ناراحتی و مشکلات زیادی ایجاد میکند.
پس از آنکه جنگ دوم قرهباغ با پیروزی ما به پایان رسید، میتوانستیم این مسیر را به زور تصرف کنیم. در آن زمان، ارتش ارمنستان از نظر روحی کاملاً در هم شکسته بود. ارتش ارمنستان 12 هزار فراری از جنگ داشت، در حالی که ارتش آذربایجان صفر. در ارتش آذربایجان روحیه بالایی وجود داشت و هیچکس نمیتوانست جلوی ما بایستد.
ما در 10 نوامبر 2020، صرفاً در مرز خود متوقف شدیم و این مسیر را به زور تصرف نکردیم، اما به ارمنستان اطلاع دادیم که آنها نمیتوانند ارتباط ما با نخجوان را قطع کنند.
حدود پنج سال در مورد این خطوط ارتباطی با آنها مذاکره کردیم. در این مدت، ما شروع به ساخت راهآهن و بزرگراه تا مرز ارمنستان برای اتصال به نخجوان کردیم. انتظار داریم پروژههای بزرگراه و همچنین راهآهن شاید سال آینده آماده شوند.
اما در طول تقریباً پنج سال، ارمنستان موضع سازندهای در برابر خواستهها و مطالبات قانونی ما نشان نداد. به همین دلیل، زمانی که پرزیدنت ترامپ و تیمش درگیر این فرآیند شدند و خواستند میانجیگری کنند، ما این پیام را به آنها دادیم: کریدور زنگهزور باید فعال و امن باشد، یعنی شهروندان آذربایجان باید بتوانند این مسافت بیش از 40 کیلومتر را با امنیت طی کنند و باید تضمینهای امنیتی قوی وجود داشته باشد.
برچسب: ،
